Κυριακή 24 Ιουλίου 2022

Λίγο πριν πεθάνεις...


 «Λίγο πριν πεθάνεις…

Ο παππούς μου ήταν φυσικός. Ήταν και 96 χρονών. Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε «χοντρικά… λίγο πριν πεθάνω»...❤️
Το καλύτερο είναι ότι χαμογελούσε όταν το ‘λεγε. Γνήσια, όχι μ’ αυτό το χαμόγελο-μορφασμό-κάλυμμα τρόμου.
🚩Ο παππούς μου χώρισε από τη γιαγιά μου όταν ήταν 75 χρονών. Όχι γιατί βρήκε γκόμενα αυτός. Όχι επειδή βρήκε γκόμενο η γιαγιά. Χώρισε γιατί δεν ήθελε να πηγαίνει εκδρομές σε μοναστήρια μαζί της. Σιχαινόταν επίσης τις φίλες της, που αφού γλεντοκόπησαν με συζύγους και εραστές στις Μυκόνους και τα Καζίνα της Ευρώπης, αποφάσισαν να κάνουν πλέον Πάσχα στον Πανάγιο Τάφο μόνο και μόνο γιατί φοβήθηκαν ότι έχουν πάρει την άγουσα για τον δικό τους τον τάφο.

«Αυτές παιδί μου είναι συνηθισμένες να τα ρυθμίζουν όλα ζητώντας ρουσφέτια από τους βουλευτάδες τους», μου είπε τότε...
‼️«Ε, δεν μπορώ να τις βλέπω να μετατρέπουν και το Θεό σε βουλευτή. Ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα, φτιάχνουν φανουρόψωμα, φιλάνε οστά και κάρες αγίων, γιατί αυτή τη φορά είναι γιγάντιο το ρουσφέτι: ρετιρέ στον παράδεισο. Καλύτερα μόνος μου.»
Και πράγματι. Έζησε άλλα 20 χρόνια καλύτερα μόνος του. Ο θεός του έδωσε υγεία – ίσως επειδή δεν το ζήτησε φιλώντας στα ξεκούδουνα την κάρα του Αγίου Μηνά. Επισκεύασε και αποσύρθηκε στο σπίτι της μάνας του σ’ ένα χωριό με δέκα σπίτια κάπου στη νότια Πίνδο.

❤️Το πρωί έκανε μια μεγάλη βόλτα στο βουνό και μετά διάβαζε, έφτιαχνε το φαγάκι του και έπαιρνε ένα υπνάκο. Το απόγευμα πήγαινε στο καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα-πρόχειρο ιατρείο και συναντούσε τους άλλους 16 κατοίκους του χωριού. Έπιναν το κρασάκι που έφερνε αυτός (είχε τρελές προμήθειες σαββατιανού που ήταν η αδυναμία του), έτρωγαν ομελέτα με αυγά απ’ το κοτέτσι της κυρά Μάγδας και μανιτάρια που μαζεύει ο ανιψιός του Θωμά. Μετά το τρίτο ποτηράκι παίζανε μπιρίμπα ή τάβλι.

✅Όταν ο παππούς ήταν στα μεγάλα κέφια του τους εξηγούσε τους νόμους που διέπουν τον κόσμο μετά παραδειγμάτων. Η αντοχή των υλικών λ.χ. εξηγήθηκε με το διαζύγιό του.
Μετά γυρνούσε σπίτι του, διάβαζε λίγο ακόμα και πήγαινε για ύπνο. Ήταν ήρεμος κι ευτυχισμένος. Η μόνη με την οποία μιλούσε στην οικογένεια ήμουν εγώ. Χτες με ειδοποίησε η κυρά Μάγδα ότι δεν είναι καλά. Πέταξα κι έφτασα δίπλα του σε μισή μέρα. Όταν μπήκα σπίτι του τον βρήκα στο κρεβάτι χάλια αλλά με καθαρές ριγέ μπυτζάμες, τριζάτα σεντόνια, μια κούπα χαμομήλι και ένα βιβλίο στο χέρι. Χαμογέλασε με όλο του το μούτρο όταν με είδε. Και μετά με μάλωσε που άφησα τις δουλειές μου και ήρθα.

-Τι κάνεις παππού; τον ρώτησα προσπαθώντας να κρύψω άτσαλα την αγωνία μου.

🔰-Προσπαθώ να καταλάβω ποιες από τις 8 άγνωστες διαστάσεις του σύμπαντος είναι η πιο ωραία για να μετεγκατασταθώ, μου είπε και ανέμισε το βιβλίο. Το πήρα στα χέρια μου. Ήταν ένα βιβλίο που ανέλυε τη θεωρία των υπερχορδών, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της οποίας υπάρχουν, όπως μου εξήγησε, παράλληλα σύμπαντα αόρατα για μας που ζούμε στις τρεις διαστάσεις.

♦️♦️-Σοβαρά τώρα παππού, λες να αληθεύει αυτό; Λες να είμαστε κλεισμένοι σε μια γυάλα σαν ψάρια και να νομίζουμε ότι αυτό είναι όλο, ενώ έξω είναι το σπίτι, η πόλη, ο κόσμος, ο γαλαξίας; Λες να είμαστε κοντόφθαλμοι σαν χρυσόψαρα;

🧡-Θα σου πω σε λίγο μετά λόγου γνώσεως, μου είπε και γέλασε περιπαικτικά. Με ξέρεις εμένα τι ψαχτήρι είμαι. Θα βρω τρόπο, θα βρω ταχυδρόμο με άδεια κυκλοφορίας μεταξύ συμπάντων και θα σε ειδοποιήσω. Υπόσχεση!

Σκάσαμε στα γέλια και αγκαλιαστήκαμε. Το βράδυ πέθανε ήσυχα 😪 στον ύπνο του. Και ξαφνικά κατάλαβα τι θα πει ακριβώς «θανάτω θάνατον πατήσας» και τον ζήλεψα.✅

📡Καλό ταξίδι παππού. Θα χω το νου μου για τον ταχυδρόμο σου…»
Πηγή: «Διδακτικές ιστορίες», προσπελάσιμο στο https://www.awakengr.com/ , στις 22 του Ιούλη 2022

Σάββατο 9 Ιουλίου 2022

Η ύστερη καπιταλιστική νεοτερικότητα...




💢 Έχει άραγε θέσεις και πολιτικές η σύγχρονη αριστερά; Πώς άραγε μπορεί να κερδίσει τη μάχη με το ενισχυμένο και σούπερ εξοπλισμένο μέτωπο της φιλελεύθερης πολιτικής, στην μετανεοτερικότητα που ζούμε ;;

🆘Εν αρχή των πάντων με τη θεμελιακή της δέσμεψη στον δημοκρατικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό και την εξασφάλιση επαρκών πόρων για τις βασικές ανάγκες: (τροφή, στέγαση, ένδυση), στο μεγάλο - πλέον - μέρος του πληθυσμού της χώρας μας,
🆘μείωση του αριθμού του πληθυσμού που βρίσκεται στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού...στο μεγάλο - πλέον - μέρος του πληθυσμού της χώρας μας και φυσικά ενισχύοντας και δεσμεύοντας την αριστερά ως κυβέρνηση με ένα μεγάλο και περίτρανο όχι στη μείωση της φτώχειας μέσω της αύξησης του ύψους των επιδομάτων και των παροχών !!

‼️ αναδιανομή πόρων και εξουσίας προκειμένου να ενισχυθούν οι άνθρωποι που ενώ εργάζονται -συχνά πολύ σκληρά - οδηγούνται στη φτώχεια...
Έμφαση στην ένταξη και την επανένταξη στην αγορά εργασίας ανέργων και μακροχρόνια ανέργων,
ενίσχυση των νοικοκυριών που υποφέρουν από κοινωνική και υλική στέρηση,
🚩Δέσμεψη της κυβερνώσας αριστεράς για πλήρη και διαρκή βοήθεια των ατόμων που ανήκουν σε ομάδες του πληθυσμού και που η ένταξή τους στον κοινωνικό ιστό εμποδίζεται από σωματικά και ψυχικά αίτια - ευάλωτες ομάδες -
🚩Δέσμεψη για πλήρη και συνεχή αποτελεσματική ενίσχυση και εξεύρεση λύσεων για τα μεγάλα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα των ειδικών ομάδων του πληθυσμού που λόγω κοινωνικών. οικονομικών και πολιτισμικών αιτίων, - (άνεργοι νέοι, άνεργοι άνω των 50, γυναίκες άνεργες, αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών, αναλφάβητοι, μακροχρόνια άνεργοι, κάτοικοι απομακρυσμένων ορεινών και νησιωτικών περιοχών, πρώην και νυν τρόφιμοι φυλακών, ανήλικοι παραβάτες, άτομα με γλωσσικές ή πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, πρόσφυγες και μετανάστες, βρέθηκαν σε κοινωνικό αποκλεισμό...
🆘Μπορεί ο καθένας μας να βρεθεί σε μία αντίστοιχη κατάσταση...
Πολύ μεγάλης σημασίας και όλα όσα υποστηρίζει ο Καθηγητής Φυσιολογίας Ζωικών οργανισμών - Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Κουρέτας Δ., (2022),* «Σε περίπτωση που οι εισαγωγές γίνονταν απαγορευτικές λόγω κόστους, θα μας έλειπαν:
- Οι φακές. Παράγουμε 7.500 τόνους και εισάγουμε άλλες 10.000 τόνους, για να καλύψουμε τις εγχώριες ανάγκες.
- Το χοιρινό κρέας. Παράγουμε 111.000 τόνους, αλλά καταναλώνουμε 290.000 τόνους.
- Τα φασόλια. Τρώμε 35.000 τόνους, εκ των οποίων σχεδόν οι 24.000 είναι εισαγωγής.
- Το μαλακό σιτάρι. Από το ένα εκατομμύριο τόνους που απαιτείται για τον άρτον τον επιούσιον η Ελλάδα παράγει μόλις 351.000 τόνους.
- Το βόειο κρέας. Από τους 158.000 τόνους που καταναλώνουμε ετησίως, μόλις 20.000 τόνοι παράγονται στην Ελλάδα.
Επομένως η παραγωγική ανασυγκρότηση πρέπει να εξηγηθεί στους πολίτες. Πως θα την πετύχουμε και πως αυτή θα γίνει η απαρχή μιας πραγματικής ανασυγκρότησης. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει αυτάρκης εύκολα».
‼️‼️ ΥΓ) ...Το κρίσιμο ποσοστό ρίσκου φτωχοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού είναι για την Ελλάδα 28,8 % του πληθυσμού, τρίτη θέση μετά τη Ρουμανία (30,4) και τη Βουλγαρία (32,1), για τη χρονιά 2020***
ΠΗΓΕΣ:
***Persons at risk of poverty or social exclusion by age and sex - EU 2020 strategy (online data code: ILC_PEPS01 )
Eurostat
* Κουρέτας Δ., Καθηγητής Φυσιολογίας Ζωικών οργανισμών - Τοξικολογίας, Πανεπιστημίο Θεσσαλίας, f/b: https://www.facebook.com/dimitris.kouretas.3 προσπελάσιμο 9/7/2022

Σάββατο 2 Ιουλίου 2022

...στην αντεπίθεση της προοδευτικής αριστεράς των συμμαχιών…

 


🛑Η διαμόρφωση μιας κοινωνικής και πολιτικής προοδευτικής πλειοψηφίας είναι μονόδρομος, που θα οδηγήσει σε κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων…
🟪Αναγκαιότητα στις τοπικές και όχι μόνο - κοινωνίες - η δημιουργία και η πρόταση ενός αριστερού οράματος που θα ανατρέπει τον κυνισμό του: «όλοι ίδιοι είναι», θα στηρίζει και θα ενθαρρύνει διαρκώς του φοβισμένους, «πειθαρχικούς» και «πειθήνιους» πολίτες, να μη γίνονται οι ίδιοι, φρουροί του συστήματος…
🟠Υπάρχει άραγε στέρεα δομημένος- ή τέλος πάντων αν δεν υπάρχει, καλούμαστε να τον χτίσουμε - ένας αριστερός ορίζοντας ικανός να εμπνεύσει με προγράμματα και λύσεις σε βασικά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, ένας ορίζοντας και πόλος, άξιος να εμφυσήσει πειστικότητα στους πολίτες που η πλειοψηφία αυτών κυριολεκτικά βρίσκεται σε πολύ άσχημη οικονομική, κοινωνική (ανεργία, ανασφάλεια κ.λ.π.), να στηρίξει και να ενισχύσει το όραμα της νέας γενιάς ;
💢Αυτό καθαυτό το όραμα πρέπει να είναι μια πραγματικότητα που να μιλάει και στο μυαλό και στην καρδιά όσων έχουν χάσει την εμπιστοσύνη προς την πολιτική, τόσο στις τοπικές κοινωνίες που ζούμε, όσο και σ΄ ολόκληρη την Ελληνική αλλά και διεθνή επικράτεια…
♨️Αλλιώς άθελά μας με κοντόφθαλμες τακτικές, τακτικές του τύπου η αριστερά είναι μαγαζάκι μας, σπιτάκι μας, στυλ «εμείς είμαστε το κόμμα», ή της τακτοποίησης ημετέρων, πριμοδοτούμε ένα καθεστώς που φτωχαίνει τη ζωή κοινωνικοοικονομικά, υλικά και πνευματικά τόσο σε τοπικό όσο και ευρύτερο κοινωνικό χώρο συνύπαρξης πολιτών και μας οδηγεί αναγκαστικά σε απομόνωση ως φορείς παλαιάς αριστερής νόσου, που καμία θεραπεία ή εμβόλιο δεν τη θεραπεύει…
🆘Οπότε αναγκαστικά απομακρύνουμε ή και εκτοπίζουμε τους φίλους πολίτες που θα ήθελαν να ενταχθούν σε μια ευρύτερη αριστερά συμμαχιών, αριστερών οραμάτων και προγραμμάτων για τη διαρκή κοινωνική αλλαγή προς όφελος των πολλών…υποσκελίζουμε δε τις όποιες δημοκρατικές, ανοιχτές διαδικασίες όσων το επιθυμούν και παλεύουν γι΄ αυτό…
© DimitriosZampras, Ιούνιος , 2022.

Τρίτη 8 Μαρτίου 2022

Μπέρτολτ Μπρεχτ – Ποιήματα (σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη)

 Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε:

Πόλεμος και Ειρήνη
Είναι δυο πράγματα ολότελα διαφορετικά.
Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους
Μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.

Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους
καθώς ο γιος από τη μάνα.
Έχει τα δικά της
απαίσια χαρακτηριστικά.

Ο πόλεμός τους σκοτώνει
ό,τι άφησε όρθιο
η ειρήνη τους.

Όταν αυτοί που είναι ψηλά
μιλάνε για ειρήνη
ο απλός λαός ξέρει
πως έρχεται ο πόλεμος.

Όταν αυτοί που είναι ψηλά καταριούνται τον πόλεμο
οι διαταγές για επιστράτευση έχουν υπογραφεί

Στον τοίχο, με κιμωλία γραμμένο:
“Θέλουνε πόλεμο”.
Αυτός που το ́χε γράψει
έπεσε κιόλας.

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε:
Να ο δρόμος για τη δόξα.
Αυτοί που είναι χαμηλά λένε:
Να ο δρόμος για το μνήμα.

Ο πόλεμος που έρχεται
δεν είναι ο πρώτος. Πριν απ’ αυτόν
γίνανε κι άλλοι πόλεμοι.
Όταν τελείωσε ο τελευταίος,
υπήρχαν νικητές και νικημένοι.
Στους νικημένους, ο φτωχός λαός
πέθαινε από την πείνα. Στους νικητές
ο φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.

Σαν έρθει η ώρα της πορείας, πολλοί δεν ξέρουν
πως επικεφαλής βαδίζει ο εχθρός τους.
Η φωνή που διαταγές τους δίνει
είναι του εχθρού τους η φωνή.
Κι εκείνος που για τον εχθρό μιλάει
είναι ο ίδιος τους ο εχθρός.

Νύχτα.
Τ’ αντρόγυνα
ξαπλώνουν στο κρεβάτι τους.
Οι νέες γυναίκες
θα γεννήσουν ορφανά.

Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα.
Θερίζει δάση ολόκληρα, κι εκατοντάδες άνδρες αφανίζει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ, το βομβαρδιστικό σου είναι πολυδύναμο.
Πετάει πιο γρήγορα απ’ τον άνεμο, κι απ’ τον ελέφαντα σηκώνει
βάρος πιο πολύ.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται πιλότο.

Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ.
Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Ξέρει να σκέφτεται.

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2022

...συμμετοχικές και όχι εξουσιοδοτικές Δημοκρατίες...

✅Σήμερα, στη χώρα μας όπου ο καπιταλισμός κυριαρχεί
με μία εξελιγμένη αλλά και ιδιαίτερη μορφή, η κοινωνική επανάσταση ριζοσπαστικών αλλαγών αλλά και προοδευτικών συμμαχιών, δεν μπορεί να γίνεται αντιληπτή ούτε ως «εξειδικευμένο μονοκομματικό ζήτημα», ούτε ως ζήτημα κάποιων «κομματικών ελιτ» , αλλά ούτε και ως «ζήτημα τακτικής ώριμων φρούτων».
🟢Στη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία, όπου οι σχέσεις της μισθωτής εργασίας έχουν γενικευτεί στο σύνολο της ιδιωτικής και συλλογικής ζωής, η ανατροπή της καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων μπορεί να γίνει πραγματικότητα με προοδευτικές συμμαχίες, με προοδευτικές - δημοκρατικές συνεργασίες, με προοδευτικές κυβερνήσεις, με συμμετοχική και όχι εξουσιοδοτική Δημοκρατία αλλά και με τον μερικό ή γενικό έλεγχο του κοινωνικού μηχανισμού της σύγχρονης τεχνολογικής παραγωγής, (μεταγνώσης, τεχνητής νοημοσύνης κ.λ.π.) με τον κοινωνικό μετασχηματισμό και την κοινωνική επαναλειτουργία και επανατοποθέτηση στη βάση νέων κοινωνικών αρχών, υπό την εξουσία - όπου αυτό είναι εφικτό - των ίδιων των παραγωγών.
🚩Εφόσον λοιπόν μπορούμε να προβλέψουμε ότι σε αυτή την απόπειρα θα ξεσπάσουν ιδεολογικές και όχι μόνο αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις με την αστική τάξη, το κράτος της και τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που υπερασπίζονται τον κρατικό καπιταλισμό, δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτές οι αντιπαραθέσεις - συγκρούσεις θα λάβουν χώρα κυρίως στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας ανάληψης του ελέγχου του κοινωνικού μηχανισμού της παραγωγής – γιατί ο έλεγχός του είναι το κλειδί για την πολιτική εξουσία στην κοινωνία – και
όχι μόνο στις προσπάθειες κοινωνικού ριζοσπαστικού μετασχηματισμού.
❗Υπό αυτό το πρίσμα, δεν μπορούμε να φανταστούμε ποια
θα μπορούσε μελλοντικά να είναι η χρησιμότητα της «παλαιού κομματικού τύπου, ξεπερασμένης ιδεολογικά, αριστεράς» αλλά και σε τι ωφελούν οι προσπάθειες σαμποταρισμού των προοδευτικών αριστερών και σοσιαλιστικών συμμαχιών; Όπως επίσης και τα συνεχή εμπόδια προς τη διαρκή, γόνιμη και ώριμη ανανέωση των προσώπων;
✅Αντιθέτως, η επιτυχία των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, και των προοδευτικών αριστερών συμμαχιών στις προσπάθειες επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων και μετασχηματισμού της κοινωνίας προς όφελος των πολιτών που πλήττονται, θα εξαρτηθεί από τη βέλτιστη και μέγιστη δυναμική τους στο επίπεδο της αναδιοργάνωσης της κοινωνίας και όχι από την οποιαδήποτε τροχοπέδη που εγκαθιστούν ή και συντηρούν διάφορες κομματικές ελιτ και ειδική παλαιοκομματική νομενκλατούρα κάποιας ομάδας προσώπων...

Πέμπτη 20 Μαΐου 2021

Βιώσιμος ορεινός τουρισμός...


Λίγες σκέψεις με αφορμή το θέμα της φετινής Παγκόσμιας ημέρας βουνών στις 11 Δεκεμβρίου 2021, που θα είναι ο βιώσιμος ορεινός τουρισμός:

Σύμφωνα με τους ''εραστές των Αγράφων'', «ο κάθε τόπος σμιλεύεται από τους ανθρώπους που τον ζουν, που τον δουλεύουν, που αποτυπώνουν επάνω του την ιστορία τους για να τη συναντήσουν οι επόμενες γενιές. Ο κάθε τόπος είναι μία έκπληξη ή μία καλπάζουσα φαντασία που μπορεί να βρεθούμε κάποια στιγμή μπροστά της, μπορεί και όχι. Ο κάθε τόπος προστατεύεται από τα βιώματα, τις διηγήσεις, τις αναμνήσεις των ανθρώπων, τον ιδρώτα της επιβίωσης με αυτόν». Συμφωνούμε απόλυτα. Ο βιώσιμος τουρισμός των ορεινών όγκων, κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις οργάνωσης, σωστό και επιστημονικά αποδεκτό σχεδιασμό χωρίς άναρχη εμπορευματοποίηση και ανθρώπινες παρεμβάσεις που σκοπό έχουν μόνο το κέρδος στα βουνά, μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία πρόσθετων και εναλλακτικών επιλογών διαβίωσης και στην προώθηση της ανακούφισης της φτώχειας, της κοινωνικής ένταξης, καθώς και της διατήρησης του τοπίου και της βιοποικιλότητας.
Είναι ένας τρόπος για τη διατήρηση και συνέχιση της φυσικής, πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς, για την προώθηση τοπικών κατασκευών και προϊόντων - πολλές φορές υψηλής αξίας.
H συνύπαρξη, η σχέση και η αλληλεπίδραση των δασών με τον άνθρωπο είναι ιδανική για τη σωματική και ψυχική μας ευημερία. Το να περνάμε αρκετό χρόνο ανάμεσα και γύρω από τα δέντρα αναπνέοντας καθαρό αέρα, βοηθά, σύμφωνα με τους ειδικούς, στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, μειώνει την αρτηριακή πίεση και προάγει τη χαλάρωση. Από τον καθαρότερο αέρα έως τη φυσική δροσιά και το γάργαρο νερό που πίνουμε, τα δάση προσφέρουν μόνο θετικά στοιχεία για την υγεία μας με τρόπους που ενώ δεν τους βλέπουμε άμεσα, εντούτοις υπάρχουν και λειτουργούν.
Κάθε χρόνο, ο πλανήτης μας χάνει 100 εκατομμύρια στρέμματα δασών. Ωστόσο, μπορούμε να αλλάξουμε αυτήν την αρνητική τάση μέσω της βιώσιμης διαχείρισης των δασών και της αποκατάστασης του οικοσυστήματος.
Η κλιματική αλλαγή, οι μη βιώσιμες γεωργικές πρακτικές, η εμπορική υπερεκμετάλευση, η λαθροϋλοτομία και η λαθροθηρία έχουν πολύ μεγάλο αντίκτυπο στη βιοποικιλότητα των βουνών. Επιπλέον, η χρήση γης και η αλλαγή της γης και οι φυσικές καταστροφές, επιταχύνουν την απώλεια βιοποικιλότητας και συμβάλλουν στη δημιουργία ενός εύθραυστου περιβάλλοντος για τους ορεινούς πληθυσμούς. Η υποβάθμιση του οικοσυστήματος, η απώλεια βιοτικών πόρων και η μετανάστευση-εγκατάλειψη των ορεινών περιοχών, μπορεί να οδηγήσει στην εγκατάλειψη πολιτιστικών πρακτικών και αρχαίων παραδόσεων που έχουν διατηρήσει τη βιοποικιλότητα για γενιές.
Η βιώσιμη διαχείριση της ορεινής βιοποικιλότητας αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως παγκόσμια προτεραιότητα.
©DimitriosZampras, Μάϊος 2021 , Επιτρέπεται η κοινοποίηση και η δημοσίευση με αναφορά δημιουργού-( CC - Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα).
Πηγές: https://www.un.org/, travelseefeel, http://uniforest.auth.gr/, Kaloghroi.gr, thessaliaeconomy.gr/, Kakidai / Wikimedia Commons

Παρασκευή 23 Απριλίου 2021

Όμορφες αναμνήσεις και για όλους εμάς που τα ζήσαμε...!


Αλήθεια, πόσο τρομερό πράγμα είναι να εγκαταλείπεις το σπίτι σου; Πόσος πόνος, φόβος ή απελπισία χρειάζεται για να αναγκαστείς να το παρατήσεις;
Το χωριό καταγωγής μου - Καλόγηροι, Δήμου Πύλης Τρικάλων, ένα χωριό που οδεύει με μαθηματική ακρίβεια σε χωριό φάντασμα για τα επόμενα χρόνια....τώρα αντιστέκεται και παλεύει με τον χρόνο και στο χρόνο, συχνά μιλάει με το δικό του τρόπο για τα περασμένα μεγαλεία !!
Περπατώντας ανάμεσα στα σπίτια - (αλήθεια είναι πως δεν πρόκανα να φωτογραφίσω τα τελευταία 2 - 3 πέτρινα σπίτια 80 - 90 περίπου ετών που απόμειναν μισοόρθια...), όποτε βρίσκω χρόνο, και η αλήθεια είναι πως ξεκλέβω χρόνο συχνά και βρίσκομαι εκεί τακτικά μία - δυο φορές τη βδομάδα όταν μπορώ όλες τις εποχές - νοιώθω τον τόπο να στοιχειώνεται από το παρελθόν.
Ακούω τις φωνές των ανθρώπων που έζησαν εκεί, το κλάμα των μωρών που γεννήθηκαν, το νανούρισμα των μανάδων, το τραγούδι των ερωτευμένων...το κοτσίφι που φέτο επανεμφανίστηκε...δειλά - δειλά...
Ακούω τις φωνές των παιδιών του παλιού πέτρινου σχολείου (αρχιτεκτονικός θησαυρός που «κατεδαφίστηκε...ισοπεδώθηκε, όπως και οι πέτρινες βρύσες, εν ριπή οφθαλμού...», πάνω από τη λέσχη και του νεότερου...
Οι άνθρωποι στο χωριό μας πάλεψαν σε όλη τους τη ζωή με τις δυστροπίες της φύσης, τη φτώχεια, τις υποσχέσεις των πολιτικάντηδων - «...ήρθε βουλευτής στο χωριό, βόλτες από κει κι από δω...» και κατάφεραν να εξημερώσουν μέρη δύσκολα, άγρια και πολλές φορές δυσπρόσιτα. Από το Μαυροπούλι μέχρι και τον παλιόμπλο...
Όταν αυτοί οι άνθρωποι πήραν την απόφαση να φύγουν, είχε πια ωριμάσει μέσα τους η ελπίδα πως αλλού θα ζήσουν πιο ανθρώπινα, με άλλου είδους «αξιοπρέπεια», αυτοί και τα παιδιά τους, για τις γυναίκες τους μάλλον δεν τους πολυένοιαζε.... Κατέβηκαν λοιπόν στις πόλεις για να μπορούν να να ξεφύγουν από την αγωνία της καθημερινής μίζερης επιβίωσης...
Κάποιοι, ξαφνικά από τον καθαρό, γνήσιο, διαμαντένιο, γάργαρο και γιομάτο υγεία αγέρα από το Μαυροπούλι και την Αράϊδα, βρέθηκαν σε άθλιες υπόγες όλο υγρασία και μούχλα, στο λεκανοπέδιο της Αττικής αλλά και αλλού...ανά την Ελλάδα...
Όμως η ζωή στο χωριό μπορεί να είναι όμορφη, χαλαρή και ονειρεμένη για πολλούς, αλλά είναι ουτοπικό να απαιτούμε σήμερα, από έναν σύγχρονο οικογενειάρχη και έναν νεολαίο του instagram και του tik-tok, να απαρνηθεί τις παροχές υπηρεσιών της πόλης σε αυτό το μοντέλο κατευθυνόμενης ανάπτυξης...
Οι αιτίες εγκατάλειψης ενός χωριού και οικισμού (π.χ. Τχαϊ), είναι δεκάδες και η σημαντικότερη από αυτές τα μεγάλα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα. Πολλοί οικισμοί στοίχειωσαν στα ορεινά γιατί η καλλιέργεια της γης ήταν ασύμφορη και για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τον εμφύλιο, υπήρξε καταστροφική πολιτική των κομμάτων, απουσία σχεδιασμού και οράματος...κανένα σοβαρό σχέδιο ανάκαμψης...
Η γη των Καλογήρων εξαιρετική σε αρωματικά φυτά και βότανα...με βοσκοτόπια, με ιδανικό μικροκλίμα καλλιέργειας κάστανου. Ανάμεσα στις αιτίες της εγκατάλειψης του χωριού μας μπορούμε να αναφέρουμε και την έλλειψη εθνικής αναπτυξιακής πολιτικής και στρατηγικής για τη χρήση γης, την ανεργία, την αλλαγή του τρόπου ζωής. ( π.χ. μικρές μονάδες επεξεργασίες ξύλου, πιστοποίηση κάστανου, κτηνοτροφία με παραγωγή Π.Ο.Π. φέτας, γιδοτυριού, τσίπουρου κ.λ.π.). Πολλοί φεύγουν στο εξωτερικό (κυρίως Γερμανία), ακόμη και σήμερα ! Δεν έχουν επιλογές ! Τουλάχιστο εκεί έχουν κάποιο εισόδημα, κλεισμένοι και πάλι σε ένα δωμάτιο και με μελαγχολικές σκέψεις για τα βουνά του χωριού που πλέον δεν βλέπουν όταν χαράματα ξυπνάνε...και δεν μυρίζουν το βρεγμένο χώμα της γης του χωριού τους, μετά τη μπόρα...δεν αισθάνονται τη δροσιά του αγέρα τις αυγουστιάτικες νύχτες...Πολλοί δε μαζεύονται στις πόλεις ή στα κοντινότερα κεφαλοχώρια. Άλλοι πάλι ζήτησαν δουλειά στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Υπάρχουν αναπτυγμένες χώρες - ακόμη και βαλκανικές, ψάξτε το λιγάκι, που συνειδητοποίησαν έγκαιρα την ανάγκη διαφύλαξης της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και εκπόνησαν συγκεκριμένα προγράμματα ανάκτησης των ορεινών χωριών, διαθέτοντας κονδύλια για να κρατήσουν στη ζωή και να αξιοποιήσουν τις ορεινές περιοχές τους. Σε όσα μέρη της ορεινής Ελλάδας σημειώθηκαν προσπάθειες ανάπτυξης, αυτές οφείλονταν συνήθως αποκλειστικά στη δράση τοπικών φορέων και πρωτοβουλιών των κατοίκων.
Πολλοί μιλούν για μια τελειωμένη υπόθεση, για ένα θάνατο μη αναστρέψιμο. Οι διάφορες υπηρεσίες, στο όνομα των προτεραιοτήτων, αποδέχθηκαν την εγκατάλειψη χωρίς να έχουν ερευνήσει τις αιτίες της και χωρίς να έχουν αναζητήσει εναλλακτικές προτάσεις. Και σίγουρα πολλά θα μπορούσαν να γίνουν τόσο για την προστασία του φυσικού και τεχνητού περιβάλλοντος όσο και για την οικονομική και ήπια τουριστική ανάπτυξη των ορεινών περιοχών. Η μετατόπιση ευθυνών από τον ένα αρμόδιο στον άλλο, συνηθισμένη πρακτική στον τόπο μας, δεν ωφελεί πλέον κανέναν. Επιτέλους οι κρατικές υπηρεσίες, οι φορείς, οι πολίτες, οι Δημότες, όλοι μας !!! θα πρέπει να αφυπνιστούν, αν μπορούμε ας δώσουμε το παρόν!
Για το χωριό μας που διαφαίνεται πως θα «αδειάσει» στη συνέχεια των καιρών, ίσως δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα. Ίσως η τουριστική εκμετάλλευση εκείνων που συνδυάζουν την ομορφιά του τοπίου με την ιστορία και τα υπέροχα κτίσματα (π.χ. καλντερίμια τα οποία διαλύσαμε, γεφύρια και πέτρινες βρύσες που καταστρέψαμε, νερόμυλους που εγκαταλείψαμε κ.λ.π. ) είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση για να διατηρηθεί κάποια ήπιας μορφής κίνηση και ζωντάνια στο μέλλον όταν ανακάμψουμε από την πανδημία COVID-19.. Από μόνα τους, άλλωστε, τα σημεία αυτά αποτελούν αξίες που δεν πρέπει να χαθούν...©DimitriosΖampras, Απρίλιος 2021
Dimitra Zabra, Γεώργιος Λέτσιος και 67 ακόμη
6 σχόλια

Σάββατο 17 Απριλίου 2021

Έχουν τα βουνά ιδιοκτήτες και αφεντικά;;




Έχουν τα βουνά ιδιοκτήτες και αφεντικά;;
Αν θέλουμε να μιλήσουμε σήμερα για βουνά, οροσειρές και βουνοκορφές χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις και κυρίως χωρίς δασικούς και λοιπούς δρόμους, μόνο έξι βουνά σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση της ιστοσελίδας erastestwnagrafwn, και άλλες επιστημονικές μελέτες, είναι μέχρι σήμερα αλώβητα, δεν έχουν ανοιχτές πληγές και ισορροπούν γενικά ως οικοσύστημα, καθώς είναι λεύτερα από δρόμους και άλλες τεχνητές επιφάνειες:
«τα Λευκά Όρη της Κρήτης, η Τύμφη, ο Σμόλικας, ο Όλυμπος, ο Ταύγετος και το Σάος στην Σαμοθράκη».
Όμως θα μπορούσε ο πολίτης να διερωτηθεί ή και να ρωτήσει:
--οι δρόμοι διευκολύνουν τη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών;; Kανείς και καμιά πολίτης του κόσμου, δεν θα διαφωνήσουν επ’ αυτού.
Υπάρχουν όμως τεκμήρια και επιστημονικές έρευνες που μας λένε σήμερα πως το άνοιγμα δρόμων, το «μαχαίρωμα»- όσο ήπιο και αν φαντάζει - των οροσειρών και βουνοκορφών σχετίζεται και με τις πέντε κυριότερες αιτίες απώλειας της βιοποικιλότητας παγκοσμίως.
Ένας δρόμος αλλάζει προς πολλές άρρωστες διεργασίες το ίδιο οικοσύστημα αφού εκτός όλων επιτρέπει την περαιτέρω πρόσβαση του ανθρώπου σε αυτό, μαζί με τις όποιες παρεμβάσεις του όσο φιλικές και αυτός θεωρεί πως είναι.
Η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα βουνά είναι ένας βασικός λόγος βίαιης παρέμβασης, κατακερματισμού και αρνητικής αλλαγής των οικοσυστημάτων, εξοντωτικής παρέμβασης στη χλωρίδα, πανίδα και βιοποικιλότητα των βουνών και των κορυφών τους και φυσικά των καταφυγίων άγριας ζωής.
Έχει δικαίωμα ο σημερινός άνθρωπος, ο πολίτης του κόσμου, να αφήσει παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές τα δάση και τα βουνά «σχισμένα», «οργωμένα» με νέους ή παλιούς που δήθεν βελτιώθηκαν με δια πλάτυνση δρόμους, για τις ορέξεις των εταιρειών - αφεντικών που διαρκών προσπαθούν να πείσουν την κοινωνία με το επιχείρημα «επένδυση»;;;
Γνωρίζουμε πως το gobalκαπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης και ανάπτυξης του σήμερα δεν επιτρέπει, αλλά ούτε και σχεδιάζει την προστασία βουνών και οροσειρών, ως μέρη παρθένα ή απάτητα μπροστά στο κέρδος.
Ως Πολίτες του κόσμου, ως πολίτες μιας κοινωνίας που δέχεται ως δεδομένο τη μη ύπαρξη αφεντικών στα βουνά του τόπου μας, εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να τα υπερασπιζόμαστε ως τέτοια που τα παραλάβαμε από τη φύση που ζούμε.
Να υπάρχουν, πεντακάθαρα, υπερήφανα, αλώβητα εκεί στη θέση τους να μας θυμίζουν καθημερινά πως αξίζουν τον σεβασμό μας
Διαρκής λοιπόν συμμετοχή και στήριξη όλων των προσπαθειών φύλαξης και υπεράσπισης της αγνής παρουσίας, των φυσικών επιλογών και της φυσικής εξέλιξης όπως η ίδια η φύση καθορίζει με τους νόμους της, διαρκείς παρεμβάσεις μας για την προστασία του φυσικού κόσμου, των βουνών, των βουνοκορφών και οροσειρών της γης μας, του πλανήτη μας.
(© DimitriosZampras Aπρίλιος 2021
foto 1η: Μπορλερό, Άγραφα. προσπελάσιμο στις 15.4.21 στο erastestwnagrafwn.gr/ )

Κυριακή 4 Απριλίου 2021

Και τώρα ήρθε η ώρα αλλαγών στην Παιδεία ;;

Και τώρα ήρθε η ώρα αλλαγών στην Παιδεία ;;

No Child Left Behind ...(NCLB)
Στρατηγικό σχέδιο και νόμος του Κογκρέσου των ΗΠΑ για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Περιλάμβανε και διατάξεις για μαθητές , σχολεία, εκπαιδευτικούς, γονείς κ.λ.π.
Υποστήριξε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση βάσει προτύπων με βάση την προϋπόθεση ότι ο καθορισμός υψηλών προτύπων
και ο καθορισμός μετρήσιμων στόχων θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα ατομικά αποτελέσματα στην εκπαίδευση. Ο νόμος απαιτούσε από τα ομοσπονδιακά κράτη να αναπτύξουν εσωτερικές αυτοαξιολογήσεις και εξωτερικές αξιολογήσεις σε βασικές - γενικές δεξιότητες και δείκτες. Για να λάβουν χρηματοδότηση από ομοσπονδιακό σχολείο, τα κράτη έπρεπε να ολοκληρώσουν αυτές τις αξιολογήσεις.
Ο Τιμ Νόουλς, του Πανεπιστημίου του Σικάγου, ανησυχεί για τα πολύ μικρά περιθώρια βελτίωσης των «φτωχότερων σχολείων». Οι δύο Αμερικανικές Ομοσπονδίες Δασκάλων, , άσκησαν αυστηρή κριτική σε όλα και δε συμφώνησαν με τις διαδικασίες.
Σήμερα η όποια υποστήριξη που απολάμβανε το NCLB έχει διαλυθεί. Γονείς και δάσκαλοι παραπονιούνται ότι η έμφαση που δίνεται στην ετήσια πρόοδο έχει μετατρέψει την εκπαίδευση σε μια διαρκή εξεταστική διαδικασία (τεστ).
Οι επιπτώσεις του NCLB πλήττουν τα σχολεία αντί να τα κάνουν καλύτερα. τα συνεχή τεστ, οι διαρκείς αξιολογήσεις, η πίεση για καλύτερες επιδόσεις κυρίως στα μαθηματικά - γλώσσα οδήγησαν σε μια τεράστια αρνητική επίδραση στους μαθητές και τα σχολεία στην Αμερική και σχεδόν εξαφάνισαν τα εικαστικά, αθλητικά, θεατρικά και καλλιτεχνικά μαθήματα στα σχολεία.
Πάρα πολλά δημόσια σχολεία καταγράφηκαν ως αποτυχημένα, μαθητές μετακινήθηκαν αλλού, αφού στα σχολεία τους - πρότυπα - τοποθετήθηκαν με κλήρωση άλλοι μαθητές. Ακόμη πιο σημαντικό, πολλά σχολεία είχαν θέσει εξαιρετικά χαμηλούς στόχους και άλλα εξαιρετικά υψηλούς. Σήμερα, οι περισσότεροι αμφισβητούν ακόμη και αυτή την κατευθυντήρια γραμμή.
Ορισμένα σχολεία δεν είχαν πετύχει τις απαιτούμενες βαθμολογίες στους δείκτες και στην εξωτερική αξιολόγηση με αποτέλεσμα έμειναν χωρίς χρηματοδότηση και αναγκάστηκαν να κλείσουν.
Η Νταϊάν Ράβιτς, επιφανής ακαδημαϊκός, που κάποτε υμνούσε το πρόγραμμα, λέει ότι δεν απέδωσε πραγματικά οφέλη. Η έμφαση σε κάποια βασικά μαθήματα και σε κάποιους δείκτες, λειτούργησε εις βάρος άλλων μαθημάτων, άλλων δεικτών και αποκλεισμό πολλών εκπαιδευτικών στόχων.
Η Νταϊάν Ράβιτς, ιστορικός και υφυπουργός Παιδείας των ΗΠΑ ς έγραφε:
«Σήμερα δεν πιστεύω πια πως η αξιολόγηση ή η επιλογή σχολείου μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης, όπως είχαμε ελπίσει. ... Με άλλα λόγια, η αξιολόγηση μετατράπηκε σε εφιάλτη για τα αμερικανικά σχολεία.... Η τρέχουσα έμφαση στην αξιολόγηση έχει δημιουργήσει στα σχολεία μια τιμωρητική ατμόσφαιρα. ... Η εκπαιδευτική πολιτική που ακολουθούμε αναστατώνει τις κοινότητες, κατεδαφίζει σχολεία, εξαπατά τους μαθητές..»
Μια παράλληλη προσπάθεια για τη δημιουργία πρότυπων σχολείων είχε στην καλύτερη περίπτωση ανάμεικτα αποτελέσματα. Μια μελέτη κατέληξε στο ότι οι επιδόσεις στο 83% αυτών των σχολείων είτε είναι ίδιες με τα υπόλοιπα είτε χειρότερες από τα άλλα δημόσια και δεν υπήρξε κάποιο ειδικό κοινωνικό όφελος.
© DimitriosZampras , Απρίλιος 2021
Πηγές - Παραπομπές:
"No Child Left Behind". Archived from the original on May 2, 2017. Retrieved. Ανακτήθηκε στις 03/4/2021.
Dillon, Erin & Rotherham, Andy. «Αποδεικτικά στοιχεία των κρατών: Τι σημαίνει να επιτύχουμε« επαρκή ετήσια πρόοδο »στο πλαίσιο του NCLB» Αρχείο στο Wayback Machine.
https://www.kathimerini.gr/ Και τώρα ήρθε η ώρα αλλαγών στην Παιδεία , που αναφέρεται σε άρθρο στο «The Economist»
Center on Education Policy, Answering the Question That Matters Most: Has Student Achievement Increased Since No Child Left Behind? Washington: Center on Education Policy, June 2007)
Grace Carr: EVERY CHILD LEFT BEHIND: Who No Child Left Behind is leaving behind. Effects, Course: ENG 111-16 Professor Wood

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021

«200 Χρόνια από την Επανάσταση του 1821...»

 


.«...Ο μπαρουτοκαπνισμένος οπλαρχηγός Αναγνωσταράς, για παράδειγμα, είχε σκοτωθεί το 1825 υπερασπιζόμενος τη Σφακτηρία. Ο ξακουστός Οδυσσέας Ανδρούτσος φυλακίστηκε το 1825 στην Ακρόπολη των Αθηνών κατηγορούμενος για συνεργασία με τους Τούρκους, όπου και δολοφονήθηκε από τα τσιράκια του παλιού πρωτοπαλίκαρού του Γιάννη Γκούρα πριν προλάβει να περάσει από δίκη. Ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης λαβώθηκε από βόλι το απόγευμα της 22ας Απριλίου 1927 στην καταστροφική για το έθνος Μάχη του Αναλάτου και πέθανε την επομένη στο στρατόπεδό του στο Κερατσίνι, κάνοντας τον Κολοκοτρώνη να κλάψει σαν παιδί.

Η Λασκαρίνα «Μπουμπουλίνα» Πινότση βρήκε τραγικό θάνατο στις Σπέτσες από χέρι Έλληνα και όχι Τούρκου: ο μικρότερος γιος της είχε κλεφτεί με μια αρχοντοπούλα του νησιού και οι εξαγριωμένοι συγγενείς της πυροβόλησαν τη μάνα του «δράστη» στο κεφάλι.
Στη φυλακή ρίχτηκε και ο οπλαρχηγός ήρωας Νικηταράς, για μια φανταστική συνωμοσία κατά του Όθωνα το 1839, πέρασε 1,5 χρόνο στη φυλακή με φριχτά βασανιστήρια. Βλέποντας τον όταν βγήκε με ματωμένα ρούχα από τα φριχτά βασανιστήρια και όταν τον αντίκρυσε η κόρη του, κλαίγοντας μη μπορώντας να αντέξει του είπε «...πόσο του πάνε τα κόκκινα...». Πάντως του δόθηκε από την εξουσία « νόμιμη άδεια επετείας...», Στη φυλακή ρίχτηκε και ο Νικηταράς, για μια φανταστική συνωμοσία κατά του Όθωνα το 1839 αυτός, όπου πέρασε 1,5 χρόνο με φριχτά βασανιστήρια. Πάντα μαζί , ενωμένοι , και αγωνιστές...όχι βρε ζαγάρια...δεν ήταν έτσι...Η ιστορία μία είναι...δεν τη γράφουμε κατά πώς βολεύει την εξουσία των λίγων...έλεος !!! Πάμε: Στη φυλακή ρίχτηκε και ο Νικηταράς, για μια φανταστική συνωμοσία κατά του Όθωνα το 1839 αυτός, όπου πέρασε 1,5 χρόνο με φριχτά βασανιστήρια. Και αντί για τιμητική σύνταξη ως αγωνιστής του έθνους, έλαβε όταν βγήκε άδεια… επαιτείας.Ο «Γέρος του Μοριά» διαφώνησε με τη βαυαρική αντιβασιλεία και ρίχτηκε στη φυλακή...Από τη φυλακή πέρασε και ο μεγάλος οπλαρχηγός του 1821, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Από τη «στενή» δεν γλίτωσε ούτε ο Μακρυγιάννης, που έζησε αναρίθμητες και εξόχως τραγικές περιπέτειες στα μετεπαναστατικά χρόνια. Ήταν πάντα απέναντι σε όλους, μια στον Καποδίστρια και μια στον Όθωνα. Ο βασιλιάς τον έκανε τελικά ταγματάρχη, ο οπλαρχηγός οργάνωσε όμως μια αντιμοναρχική συνωμοσία εναντίον του και το 1853 πέρασε από στρατοδικείο. Καταδικάστηκε σε θάνατο, η ποινή του μετατράπηκε κατόπιν σε ισόβια. Φυλακή δίπλα στον Κολοκοτρώνη, επειδή αναμείχθηκαν στο κλίμα πόλωσης μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, έκαναν και ο Κίτσος Τζαβέλας και ο Πλαπούτας. Μαντώ Μαυρογένους: Ήταν οι γείτονες αυτοί που της έφερναν ένα πιάτο φαΐ στα τελευταία 15 χρόνια της ζωής της, καθώς η λαμπρή αρχοντοπούλα που με την αυταπάρνησή της συγκλόνιζε άλλοτε όλο τον γνωστό κόσμο ήταν πια σκιά του ένδοξου εαυτού της…»

Λίγο πριν πεθάνεις...

  «Λίγο πριν πεθάνεις… Ο παππούς μου ήταν φυσικός. Ήταν και 96 χρονών. Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε «χοντρικά… λίγο πριν π...