Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2019

Northern Lights...


νίπτεις τας χείρας σου,
ΟΚ, κάποιος θα έλουζε
τα βλέφαρά σου...

μίλα στα νέφη,
ίσως μεσολαβήσουν
για Συνάντηση...

ξάφνου μοίρασες
τις ανάσες πάνω μου,
μετά στον άλλοn...

δειλό άγγιγμα,
πιστοποίησες ξανά
την απουσία...

ατέλειωτο μπλε,
απέραντο...και πως το
αντέχεις βλέμμα;

το τραύμα ζεστό,
δεν κρύωσε, ούτε απ'
τ΄ αγκάλιασμα...

φίλα τ΄άστρα,
ίσως κάτι αρπάξω
κι εγώ... ίσως...

ένοχος τρόπος
να ξοδεύεις τα λόγια.
Με κάνουν φτωχό...

ένοχος τρόπος
να ξοδεύεις τα χάδια.
Ζηλεύω πολύ...

ατέλειωτη νιότη
εμπειρίες γυρεύεις,
δεν μοιράστηκες...

στο σύμπαν όρκους
αστρόσκονες χαρίζεις.
Ξύπνησα ξανά...

(© dimitriszampras, Δεκέμβρης 2018)

Να σας πω μια ιστορία;


«Μια φορά το '16, έψαχνα να βρω ένα διαμέρισμα για ενοικίαση, για μια οικογένεια προσφύγων από τη Συρία - γονείς 30άρηδες, τρια κοπελάκια 5-10 ετών και η "ζέντα", η γιαγιά τους, περίπου 60 ετών.

Σοβαροί, ήρεμοι και καλοί άνθρωποι, περίμεναν υπομονετικά να πάρουν άσυλο και να φύγουν για τη Γερμανία. Οι συγγενείς τους, που ήταν ήδη κάπου στην Ευρώπη, τους έστειλαν κάποια χρήματα, είχαν και οι ίδιοι κάποια στο κομπόδεμα, όλα ΟΚ.
Ανέλαβα να κάνω τα τηλεφωνήματα. Έλα, όμως, που μόλις έλεγα τη λέξη "πρόσφυγες", οι πόρτες έκλειναν στα μούτρα μου και η αρχική ευγένεια άλλαζε σε παγωμάρα και απροθυμία.
Μετά από 6-7 αποτυχημένα τηλεφωνήματα, τί να κάνω, άλλαξα κι εγώ το τροπάρι, δεν θα φάω όλη τη μέρα μου εδώ. Αφού δεν το θέτε έτσι, να σας το δώσουμε αλλιώς:

"Γειά σας, τηλεφωνώ από τον ΕΛΒΕΤΙΚΟ Σταυρό. Πρόκειται για μια ΠΟΛΥ ΠΛΟΥΣΙΑ οικογένεια από τη Δαμασκό. Ναι, ναι, είναι οι ιδιοκτήτες της ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ φίρμας καφέ. Είναι σε καλή κατάσταση το διαμέρισμα; Είναι μεγάλα τα υπνοδωμάτια; Είναι βαμμένο; Έχει μπανιέρα; Έχει βεράντες; Έχει θέα;".

Οι απαντήσεις; Τις φαντάζεστε: "ΚΑΛΕ ΝΑΙ, ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ! Θα βολευτούν ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, απ' όλα έχουμε, θα τους περιποιηθούμε, αχ θα ταλαιπωρήθηκαν οι καημένοι"!

Πέντε στα πέντε "ναι", όλοι τους ήταν έτοιμοι να υπογράψουν συμβόλαιο.

Ναι, τώρα έγιναν "ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ".

Πριν ήταν βρωμερά ζώα.
Γιατί έτσι πάει:
Όταν ο μουσουλμάνος είναι πλούσιος, τεμενάδες στη Μύκονο.
Όταν ο μουσουλμάνος είναι φτωχός, κλωτσιές στη Μόρια.
Αυτοί είσαστε, "νοικοκυραίοι"!
Υποκριτές, δουλάκια και φτηνοί».

ΠΗΓΗ:Φυσάει αδιαφορία, κοινωνικοπολιτικά θέματα

via Achilles M. Peklaris

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2019

18/19

18/19
νοτιάδες πάλι,
η άλγεβρα των Β β
βλέμμα στο κύμα...

το σώμα άδειο,
η γεωμετρία σου
καμπύλης έλξη...

έκλεψες μέρες,
ξαφνικά ο δικαστής
μοίρασε κύμα...

φεγγάρι λειψό,
ξάγρυπνοι χτες τη νύχτα
το δειλιάσαμε...

άρχισες νωρίς,
όταν ξύπνησα είχες
άνεμος γίνει...

άπλωσε χέρια,
να σφίξουν τα δικά σου
όχι το κύμα...

(© dimitriszampras 2019)

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ !!

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ
ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ, ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ

Βρισκόμαστε σε κλιματική κρίση. Η άνοδος της θερμοκρασίας οδηγεί σε όλο και πιο συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα και οι επιπτώσεις τους γίνονται όλο και πιο έντονες. Οι εποχές όπως τις ξέρουμε χάνονται, πολλά οικοσυστήματα απειλούνται με κατάρρευση και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τις περιουσίες τους ή τις σοδειές τους. Στην Ελλάδα και στον κόσμο, το δικαίωμα όλων μας σε έναν υγιή και βιώσιμο πλανήτη καταπατάται.
Η χώρα μας απειλείται με αύξηση των καταστροφικών πυρκαγιών, εξαφάνιση των παράκτιων κοινοτήτων και ακτών, ξηρασία και ερημοποίηση αν δεν αναλάβουμε δράση τα επόμενα λίγα χρόνια

Όμως θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να προστατέψουμε τα δικαιώματά μας και των παιδιών μας. Μαθητές και μαθήτριες σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα βγαίνουν στους δρόμους και απαιτούν να ακούσουμε την επιστήμη και να χτίσουμε ένα ασφαλές μέλλον για όλους. Πολίτες από κάθε γωνιά του κόσμου διεκδικούν επείγοντα μέτρα για να αναχαιτιστεί η κλιματική κρίση και προσπαθούν να σταματήσουν καταστροφικά έργα ορυκτών καυσίμων. Στη χώρα μας, ομάδες πολιτών έρχονται αντιμέτωποι με την κυβέρνηση και τις πετρελαϊκές για να σταματήσουν τα σχέδια για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων, που απειλούν τον τόπο τους και τα δικαιώματά τους.
Έλα μαζί μας και απαίτησε από την ελληνική κυβέρνηση και τις πετρελαϊκές εταιρείες:
  • Άμεση παύση έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων στην ελληνική γη και θάλασσα.
  • Επείγουσα αναθεώρηση του εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού με βάση τις προσταγές της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας για τον 1,5°C και την Συμφωνία του Παρισιού.
Τώρα πρέπει εταιρείες και πολιτικοί να αναλάβουν την ευθύνη τους για την κλιματική κρίση και να πάρουν άμεσα μέτρα για να τη σταματήσουν. Ήρθε η ώρα να μας ακούσουν: τέρμα τα λόγια, ώρα για δράση.  ΠΗΓΗ: Greenpeace Ελλάδα 2019 


30 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου

30 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριάντα χρόνων από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο του Άλαν Γουντς που είχε δημοσιευθεί δέκα χρόνια πριν, κατά την εικοστή επέτειο.

«Είκοσι χρόνια πριν, καθώς το Τείχος του Βερολίνου κατέρρεε, η αστική τάξη βρισκόταν σε κατάσταση ευφορίας, γιορτάζοντας την πτώση του «κομμουνισμού». Είκοσι χρόνια αργότερα, τα πράγματα φαίνονται πολύ διαφορετικά, καθώς ο καπιταλισμός βρίσκεται στη σοβαρότερη κρίση του από το 1929. Τώρα, ένα πλειοψηφικό ρεύμα στην πρώην Ανατολική Γερμανία ψηφίζει Αριστερά και αναπολεί τα πλεονεκτήματα της σχεδιασμένης οικονομίας. Έχοντας απορρίψει το σταλινισμό, πήραν μια γεύση από τον καπιταλισμό και το συμπέρασμα που έβγαλαν είναι ότι ο σοσιαλισμός υπερτερεί...»
«Αυτό, που απέτυχε στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη, δεν ήταν ο κομμουνισμός ή ο σοσιαλισμός, όπως τον αντιλήφθηκε ο Μαρξ ή ο Λένιν, αλλά μια γραφειοκρατική και ολοκληρωτική καρικατούρα του. Ο Λένιν εξήγησε ότι ο δρόμος προς το σοσιαλισμό χρειάζεται το δημοκρατικό έλεγχο της βιομηχανίας, της κοινωνίας και του κράτους από το προλεταριάτο. Ο γνήσιος σοσιαλισμός δε συμβαδίζει με την εξουσία μιας προνομιούχας, γραφειοκρατικής ελίτ, που αναπόφευκτα συνοδεύεται από διαφθορά, νεποτισμό, σπατάλες, κακοδιαχείριση και χάος».
«...Η αναβίωση του μαρξισμού Οι ψευδαισθήσεις για την δυνατότητα του καπιταλισμού να βελτιώσει τη ζωή των ανθρώπων στην Ανατολική Γερμανία καταρρέουν ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, πάνω από το 50% των Ανατολικογερμανών πιστεύει ότι η οικονομία της αγοράς είναι ανίκανη και διαλυμένη, θα προτιμούσε ένα σοσιαλιστικό οικονομικό σύστημα, ενώ απορρίπτει τις κρατικές εγγυήσεις των τραπεζών. Αλλά ακόμα και οι νέοι (μεταξύ 18 και 29 ετών), που δεν έζησαν καθόλου ή έζησαν για λίγο στη ΛΔΓ, επιθυμούν το σοσιαλισμό κατά 51%. Η κρίση του καπιταλισμού έχει πείσει πολλούς Γερμανούς και από την Ανατολή και από τη Δύση, ότι το σύστημα αυτό έχει αποτύχει. Ακόμα πιο σημαντικά από τις δημοσκοπήσεις, ήταν τα αποτελέσματα των πρόσφατων γερμανικών εκλογών. Το Αριστερό Κόμμα κέρδισε ένα σημαντικό πλεονέκτημα, παίρνοντας περίπου το 30% των ψήφων στην Ανατολική Γερμανία, όπου τα αστικά κόμματα δεν έχουν την πλειοψηφία. Αυτό που ξεκάθαρα φανερώνεται πια, είναι ότι ο λαός της Ανατολικής Γερμανίας δεν θέλει τον καπιταλισμό, αλλά το σοσιαλισμό, όχι τη γραφειοκρατική ολοκληρωτική καρικατούρα του παρελθόντος, αλλά το γνήσιο σοσιαλισμό των Μαρξ, Ένγκελς, Λήμπκνεχτ και Λούξεμπουργκ..».
Μετάφραση: Θωμάς Γεωργίου

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2018

Νεκρός τελικά είναι ο δεύτερος αναρριχητής στον Όλυμπο...

Νεκρός τελικά είναι ο δεύτερος αναρριχητής στον Όλυμπο και συγκεκριμένα στα χτένια του Στεφανιού. Ο 42χρονος Θανάσης ...
Υπάρχει ο έρωτας...το πάθος...η αγάπη για το βουνό...για τις κορυφές που όταν τις κατακτάς ετοιμάζεσαι για τις επόμενες... Το αγαπημένο βουνό του Θανάση Κωτούλα, έμπειρου ορειβάτη και αναρριχητή, Όλυμπος - που τόσο καλά γνώριζε - τον κράτησε κοντά του. Δεν υπάρχουν λόγια...Υπάρχουν θύμησες , μνήμες, ταξίδια αιώνια δίπλα στο βουνό των θεών, για τον πολύ αγαπημένο μας Θανάση που μοιράστηκε την αιώνια ζωή του, μ' αυτό που αγαπούσε με πάθος...Το Βουνό...καλό ταξίδι και καλές, θρυλικές αιώνιες αναβάσεις...
Δημ. Ζάμπρας
It's always further than it looks. It's always taller than it looks. It's always harder than it looks. (Είναι πάντα πιο μακριά από ότι φαίνεται. Είναι πάντα ψηλότερο από ότι φαίνεται. Είναι πάντα πιο δύσκολο από ότι φαίνεται...).
Reinhold Messner 
(Ο κορυφαίος όλων των εποχών, επικός αναρριχητής, αλπινιστής και ορειβάτης)
Reinhold Messner
He was the first man to climb every mountain over 8,000 metres
There are 14 peaks on Earth with summits in the “death zone”, above 8,000 metres (26,000 feet). Just over 30 years ago (October 16, 1986), the Italian Reinhold Messner, at the age of 42, became the first person to climb them all.How Messner conquered the eight-thousanders
1970 - Nanga Parbat (8,125m)
1972 - Manaslu (8,163m)
1975 - Hidden Peak (Gasherbrum I) (8,080m)
1978 - Mount Everest (8,848m), Nanga Parbat (8,125m)
1979 - K2 (8,611m)
1980 - Mount Everest (8,848m)
1981 - Shishapangma (8,027m)
1982 - Kangchenjunga (8,586m), Gasherbrum II (8,034m), Broad Peak (8,051m)
1983 - Cho Oyu (8,188m)
1984 - Hidden Peak (Gasherbrum I) (8,080m), Gasherbrum II (8,034m)
1985 - Annapurna (8,091m), Dhaulagiri (8,167m)
1986 - Makalu (8,485m), Lhotse (8,516m)
(ΠΗΓΗ είδησης: trikalaola.gr και trikalain.gr
Νεκρός τελικά είναι ο δεύτερος αναρριχητής στον Όλυμπο και συγκεκριμένα στα χτένια του Στεφανιού. Ο 41χρονος Θανάσης Κωτούλας κάτοικος Αθηνών, με καταγωγή από το χωριό Καλόγηροι Τρικάλων, όπου και περνούσε αρκετές ημέρες κάθε χρόνο, σκαρφάλωνε χρόνια και ήταν ιδιαίτερα συμπαθές μέλος της Αθηναϊκής αναρριχητικής κοινότητας, ΠΗΓΗ: trikalaola.gr και trikalain.gr).

Πέμπτη 26 Ιουλίου 2018

ΜΑΤΙ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018...Η Πύρινη Λαίλαπα...

Όταν η αδηφάγα πύρινη λαίλαπα χίμηξε στο Μάτι το απόγευμα της Δευτέρας 23 Ιουλίου, ισχυροί άνεμοι από 9 έως και 11 μποφόρ δυτικού στεριανού ανέμου την έσπρωχναν με ορμή να κατασπαράξει τα πάντα. 
Οι φλόγες κατάπιναν ό,τι συναντούσαν στο διάβα τους «τρέχοντας» με 70 χλμ την ώρα.
Δεν υπήρχε τρόπος να σταματήσει αυτή η συμφορά, κανένα σχέδιο δεν μπορεί να αναχαιτίσει έναν τέτοιο όλεθρο.
«Οι φλόγες πέρασαν πάνω από τα πυροσβεστικά στη Λεωφόρο Μαραθώνος και πυρπόλησαν το Μάτι», λένε οι αυτόπτες μάρτυρες.
Όμως, το μεγάλο κακό που μας βρήκε δεν δικαιολογεί την απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών. Τόσων άδικα χαμένων ζωών.
Τι συνέβη

Εκατοντάδες πολίτες προσπάθησαν με τα αυτοκίνητά τους να εγκαταλείψουν το Μάτι αλλά εγκλωβίστηκαν σε φριχτό μποτιλιάρισμα στους στενούς δρόμους του οικισμού, που ιδρύθηκε ως παραθεριστικός το 1960 και από το 2000 και μετά πυκνοκατοικήθηκε δίχως κανένα σχεδιασμό, δίχως καμία πρόβλεψη για την ασφάλεια.

Αναπτύχθηκε όπως και πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας άναρχα, στο «έλα μωρέ», στην «τύχη».
Και δεν αρκεί που χτίστηκε στην «τύχη» και μέσα στα πεύκα, δεν είχε ούτε διεξόδους διαφυγής. Έτσι όταν ήρθε η φωτιά έγινε παγίδα θανάτου.
Έγινε παγίδα θανάτου διότι δεν μπορούσε να εκκενωθεί.
Καθώς ολόγυρα των απελπισμένων ανθρώπων υψωνόταν η κόλαση, με τα πεύκα ως εξαιρετικά εύφλεκτα να «αρπάζουν» με μιας ως δαδιά, με ολόκληρα σπίτια να γίνονται στάχτη μέσα σε λίγα λεπτά και τα μπλοκαρισμένα αυτοκίνητα να αναφλέγονται -μαρτυρίες αναφέρουν ότι τα καύσιμα στα ντεπόζιτα ανατινάζονταν- επικράτησε πανικός.
Αλλόφρονες κάτοικοι έφευγαν από τα σπίτια τους, οι οδηγοί εγκατέλειπαν τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητά τους και όλο αυτό το πλήθος κατευθύνθηκε τρέχοντας προς την ακτή, δηλαδή προς τη μόνη διέξοδο που τους είχε απομείνει για να γλιτώσουν τον φριχτό θάνατο στις φλόγες.

Ποια ακτή;

Στο Μάτι οι ακτές δεν είναι από παντού ελεύθερα προσβάσιμες.
Ξενοδοχεία και σπίτια τις κλείνουν με μάνδρες. Είναι η «ανάπτυξη» που είχαν ως πρότυπο το 1960. Να μην υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές.
Και έτσι, από τη μία στιγμή στην άλλη, εκατοντάδες συνάνθρωποί μας βρέθηκαν να δίνουν αγώνα για τις ζωές τους, των παιδιών τους, των αγαπημένων τους προσώπων, πηδώντας πάνω από φράχτες, τρέχοντας μέσα από ακάλυπτους χώρους και κήπους για να φτάσουν στη θάλασσα.

Αλλά η πρόσβαση στη θάλασσα ήταν εξαρχής «φραγμένη».
Ποια θάλασσα;

Κάτι μικροί κόλποι και βράχια. Που κι αυτοί δεν συνεχίζουν ως κάποια ενιαία παραλία αδιάκοπα κατά μήκος της ακτής, ώστε να μπορούσαν οι άνθρωποι να κινηθούν παραλιακά πεζή ώστε να απομακρύνονταν, επειδή υπάρχουν βράχια και κτίσματα που έχουν οικοδομηθεί στην κυριολεξία μέσα στη θάλασσα και διακόπτουν την όποια παραλία.
Για αυτό και ο εφιάλτης δεν είχε τελειώσει για όσους έφτασαν και μπήκαν στο νερό.
Ο μόνος τρόπος για να σωθούν ήταν να τους πάρουν με βάρκες.
Την ίδια ώρα το «θερμικό φορτίο» που κατέβαινε από τον οικισμό τους ανάγκαζε να χώνουν τα κεφάλια τους μέσα στο νερό για να μην πάρουν φωτιά και οι ίδιοι.
Πυρομένες λαμαρίνες από αυτοκίνητα και κατασκευές εκτοξεύονταν και τους βομβάρδιζαν. Πραγματική εμπόλεμη ζώνη.
Βάρκες και σκάφη εθελοντών, που συντονίζονταν από το Λιμενικό, έσπευσαν ήδη από τις 18.00 να περισυλλέξουν τους πυρόπληκτους.
Όμως οι βάρκες και τα σκάφη δεν μπορούσαν να πλησιάσουν στα ρηχά.
Είτε γιατί δεν υπάρχουν παραλίες αλλά βράχια, είτε γιατί -ακόμα χειρότερο- τους βαρκάρηδες «έκαιγε» η φωτιά.
Τα φλεγόμενα 9 μποφόρ είχαν «ανάψει» την ατμόσφαιρα, το λεγόμενο «θερμικό φορτίο» και δεν άφηναν τους βαρκάρηδες να πλησιάσουν πιο κοντά από 50 μέτρα από την ακτή.
Οι ταλαιπωρημένοι και φοβισμένοι πολίτες, πολλοί με εγκαύματα, έπρεπε να βουτήξουν στη θάλασσα και να κολυμπήσουν προς τις λέμβους.
Τραυματίες, γέροι, παιδιά, γυναίκες, έπεφταν στη θάλασσα για να δώσουν έναν τελευταίο αγώνα με τα κύματα πριν διασωθούν από τις βάρκες που τους περίμεναν.
Γονείς με καμένες σάρκες κολυμπούσαν κρατώντας τα παιδιά τους. Να σώσουν τα παιδιά τους.
Η ευθύνη
Λέγεται στα τηλεοπτικά κανάλια ότι «το Μάτι δεν υπάρχει πια». Αλήθεια είναι.

Αλλά υπάρχει μια ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια: «Το Μάτι όπως φτιάχτηκε, όπως οικοδομήθηκε, δεν έπρεπε ποτέ να υπάρξει».

Ήταν εξ αρχής ένα λάθος, ένας οικισμός που ξεκίνησε ως παραθεριστικός το 1960, με τα ανύπαρκτα στάνταρ των τότε ελληνικών καθεστώτων και μετά το 2000 πυκνοκατοικήθηκε.
Όλα αυτά τα χρόνια κανείς δεν σκέφτηκε το εξής: Εάν αρπάξει φωτιά αυτός εδώ ο τόπος, ο ανάμεσα στα πεύκα, ο δίχως διεξόδους διαφυγής, τι θα κάνουμε;

Και ναι, οι πρώτοι που έπρεπε να το σκεφτούν ήταν οι δήμαρχοί του.
Αυτοί που ζούνε στον τόπο και τον γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα.
Προφανώς και εκ του τραγικού αποτελέσματος κανείς τους ουδέποτε αναρωτήθηκε τι θα γινόταν εάν άρπαζε φωτιά το Μάτι.
Ή, για να είμαστε ακριβείς, εάν μια ημέρα έφτανε η φωτιά μέσα στο Μάτι. Γιατί η περιοχή έχει γνωρίσει πολλές φωτιές. Μία όμως στάθηκε η μοιραία.
Η περιοχή της Νέας Μάκρης έχει ζήσει πολλές φωτιές στο παρελθόν και το αυτονόητο θα ήταν να είχαν προνοήσει. Δεν το έκαναν. Ούτε κάποιο σχέδιο είχαν.
Πεύκο το «καταραμένο δένδρο»
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έλεγαν το πεύκο «καταραμένο δένδρο» και δεν το επέτρεπαν μέσα στις πόλεις.
Γιατί γνώριζαν ότι το πεύκο είναι δαδί. Είναι εμπρηστικός μηχανισμός, είναι εγγύηση ότι μια ημέρα θα μας κάψει.
Πώς εμείς οι νεοέλληνες πειστήκαμε ότι είναι ασφαλές να ζούμε ανάμεσα στα πεύκα, είναι πραγματικά απορίας άξιον.
Όχι ξανά άλλα «Μάτια»
Σήμερα θρηνούμε δεκάδες νεκρούς. Αδικοχαμένους ανθρώπους.
Αφού καταλαγιάσει ο θρήνος, η εθνική οδύνη για το κακό που μας βρήκε, έχουμε μια υποχρέωση. Να μην υπάρξουν άλλα «Μάτια». Ούτε στην Αττική, ούτε πουθενά αλλού στον τόπο μας.
Να μην υπάρξουν ποτέ ξανά τέτοιες παγίδες θανάτου.
Σε ό,τι αφορά και τα άλλα θέρετρα που υπάρχουν σαν το Μάτι, όσα δηλαδή «αναπτύχθηκαν» έτσι τις «χρυσές» δεκαετίες του 60 και στα χρόνια της Χούντας, οφείλουμε να τα γκρεμίσουμε και να τα φτιάξουμε ξανά.
Η μαρτυρία του ιδιοκτήτη του σπιτιού που βρέθηκαν οι 26 αγκαλιασμένοι νεκροί
Συγκλονίζουν τα όσα είπε ο ιδιοκτήτης του σπιτιού στο Μάτι, στο οποίο βρέθηκαν 26 σοροί θυμάτων της πυρκαγιάς, ανθρώπων που ξεψύχησαν αγκαλιασμένοι.
«Μπήκαν οι άνθρωποι στο σπίτι, δεν μπόρεσαν να δουν την πόρτα για να κατέβουν στην παραλία και αυτοί είναι που βρέθηκαν αγκαλιασμένοι.
»Ο κόσμος που κάηκε μέσα στο σπίτι μου, κάηκε γιατί δεν υπάρχει ένα σχέδιο από που να φύγουν σε ανάλογη περίπτωση», είπε μιλώντας στον Realfm, ο κ. Φράγκος.
«Το σπίτι μου έχει πρόσβαση στην παραλία με σκάλες, κάποια κοπέλα προσπάθησε να πηδήξει από τον γκρεμό και τη χάσαμε», πρόσθεσε.
Όπως είπε μάλιστα, «οι πρώτοι 25 άνθρωποι που είμαστε μαζεμένοι και συντεταγμένοι, σώθηκαν όλοι.
»Οι επόμενοι που ήρθαν και από τον καπνό δεν είδαν την πόρτα, αυτοί είναι που βρέθηκαν αγκαλιασμένοι, κάηκαν όλοι».
«Όλος αυτός ο κόσμος που κάηκε ήταν γιατί δεν υπάρχει ένα σχέδιο σε περίπτωση ανάλογη, από πού θα φύγουν».
Σοκαριστική όμως είναι και η μαρτυρία του κ. Ποταμιάνου, στον οποίο ανήκει το διπλανό οικόπεδο:
«Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλη πρόσβαση στην παραλία εκτός από σπίτι του κ. Φράγκου. Ήταν φρίκη.
»Άκουγα τις φωνές των ανθρώπων να καίγονται και λέω κάποιος να μου κλείσει τα αυτιά», δήλωσε ο κ. Ποταμιάνος
«Τα περισσότερα σπίτια έχουν πρόσβαση στην παραλία αλλά είναι κλειστές οι μάντρες», πρόσθεσε.
Ήταν κλειστές οι μάνδρες...

ΠΗΓΗ: Στέφανος Μυτιληναίος
Αρθρογράφος, Συγγραφέας - tribune.gr

Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2018

Κρανιά ή και κρανειά (επιστημονική ονομασία Cornus),Από τα πρώτα - δένδρα, θάμνους που ανθίζουν νωρίς τον Φλεβάρη - περιοχή Τρικάλων. Υπάρχουν και υποείδη αυτής, ανάλογα με το υψόμετρο και τον προσανατολισμό...Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο το κόκκαλο και χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτούν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια.Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τα τόξα των Λυκίων ήταν φτιαγμένα από ξύλο κρανιάς.Η κρανιά αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο στην Οδύσσεια, όπου η Κίρκη τάισε με καρπούς κρανιάς τον Οδυσσέα και το πλήρωμά του, για να τους μετατρέψει σε γουρούνια.Αγαπημένη βέργα ''δασκάλων'' πριν χρόνια - όταν συνάντησαν την παιδαγωγική κρανιάς
Σύμφωνα με πιθανή εκδοχή τώρα, η λέξη "κούλουμα", προέκυψε από την λατινική λέξη "COLUMNA", που σημαίνει "κολώνα". Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για αρχαία προέλευση της γιορτής, η παράδοση λέει ότι οι Αθηναίοι πριν από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, γιόρταζαν την Καθαρά Δευτέρα στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου έτρωγαν και έπιναν καθισμένοι στους βράχους, μέχρι τη δύση του ηλίου. Αμέσως μετά, οι Ρουμελιώτες γαλατάδες που ζούσαν στην Αθήνα έστηναν χορό -κυρίως τσάμικο- στους στύλους του Ολυμπίου Διός, στις "κουλώνες", όπως έλεγαν με την ιδιαίτερη ντοπιολαλιά τους.
Τα κούλουμα, είναι γνωστά και με ορισμένες παραλλαγές της λέξης όπως κουμουλάθες, κούλουμπα, κούμουλες. ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !!https://www.facebook.com/DIMITRISZAMPRAS

Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ...

Iσοπεδώθηκαν κυριολεκτικά χωριά όπως το Βαλομάνδρι, ο Παραπόταμος, η Φωτάδα και τα Αμπέλια Καλαμπάκας καθώς υπερχείλισε ο Πηνειός ποταμός. Η κυκλοφορία των οχημάτων διεκόπη από τα μεσάνυχτα της Παρασκευής σε πολλά σημεία του οδικού δικτύου του Νομού, ενώ σε πάρα πολλά διεξάγεται με δυσκολία. Δυνάμεις της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας είναι επί ποδός, έφτασε ερπιστιοφόρο της ΕΜΑΚ ενώ από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα. Την ώρα αυτή καταγράφονται οι ζημιές από την αντιπεριφέρεια Τρικάλων.